مونرو یا زدکش: کدوم یکی از این ارزهای حریم خصوصی سال ۲۰۲۶ برنده میشه؟

مونرو (XMR) یه ارز دیجیتال محرمانه و آینده‌نگرانه است، یا شاید هم زدکش (Zcash) قراره پولِ آینده در سال ۲۰۲۶ باشه؟ واقعاً آدم گیج میشه! زدکش و مونرو در آستانه سال ۲۰۲۶ توی یه محدوده میانیِ خطرناک قرار دارن. ارزش بازار هر کدومشون بین ۷ تا ۹ میلیارد دلار نوسان می‌کنه؛ یعنی اون‌قدر بزرگ هستن که مهم باشن و اون‌قدر کوچیک که با یه بخشنامه سیاسیِ ساده، کلاً از پا در بیان.

بعد از تقریباً یک دهه فعالیت توی این بازار، یه چیزی رو می‌تونم بهتون بگم: اشتباهی که اکثر سرمایه‌گذارها هنوز مرتکب میشن اینه که فکر می‌کنن رقابتِ این ارزها یه دوئل تکنولوژیک هست. اون دوران دیگه تموم شده. چیزی که الان اهمیت داره، «توانایی بقا در برابر قوانین و مقررات» هست.

با این حساب، کدوم یکی از این ارزها برنده سال ۲۰۲۶ میشه؟

چرا اروپا داره بی سروصدا برای سرنوشت ارزهای حریم خصوصی تصمیم می‌گیره؟
قوانین جدید ضد پولشویی اتحادیه اروپا (AMLR) خط‌ونشون سختی برای اکانت‌های ناشناسِ کریپتو کشیده. صرافی‌هایی که زیر نظر اتحادیه اروپا کار می‌کنن، اصلاً انگیزه‌ای ندارن که وارد این جنگ بشن؛ اونا اول ارز رو حذف می‌کنن و بعداً اگه لازم شد سوال می‌پرسن.

در واقع، روایتِ حریم خصوصی در سال ۲۰۲۶ کاملاً توی دست‌های اتحادیه اروپاست. همین الان هم دیدیم که مونرو از اکثر پلتفرم‌های اصلی اروپا بیرون انداخته شده. اگه اجرای قوانین AMLR طبق چیزی که نوشته شده سفت‌وسخت بشه، ورود سرمایه از صرافی‌ها و صندوق‌های اروپایی ممکنه کلاً خشک بشه. برای یه بخشِ خاص مثل ارزهای حریم خصوصی، این یعنی یه تهدید حیاتی.

در این میان، زدکش یه راهِ خروج برای رگولاتورها گذاشته، هرچند ممکنه همین راه هم برای اروپایی‌ها یه چراغ قرمز باشه.

مونرو در مقابل زدکش: کدوم کوین رو باید بخریم؟
اگه ترس از قوانین اروپا رو کنار بذاریم، کدوم یکی از این ارزها بهتره؟ زدکش هم از تراکنش‌های شفاف پشتیبانی می‌کنه و هم از تراکنش‌های محافظت‌شده (تکنولوژی zk-SNARKs)، اما تفاوت اصلیش توی «افشای انتخابی» هست. کلیدهای مشاهده (Viewing keys) به کاربرها اجازه میدن که در حالت پیش‌فرض مخفی بمونن، اما در صورت نیاز، امکان حسابرسی قانونی رو فراهم کنن.

همین یه انتخابِ ساده در طراحی، کلاً نوعِ مکالمه با رگولاتورها، موسسات و شرکت‌های حضانتی رو عوض می‌کنه.

اما مونرو رویکرد کاملاً متفاوتی داره. توی مونرو حریم خصوصی اجباریه؛ مبالغ، فرستنده‌ها و گیرنده‌ها همیشه مخفی هستن. از نظر کاربر، این سیستم خیلی شیک و عالیه، اما از نظر انطباق با قانون، مثل یه ماده رادیواکتیو خطرناکه.

همچنین مونرو یه بارِ روانی منفی هم با خودش یدک می‌کشه که به استفاده‌های غیرقانونی گره خورده؛ چیزی که زدکش تا حد زیادی ازش دور مونده. وقتی برچسب «سمی» روی یه دارایی بخوره، لیست کردنِ دوباره اون توی صرافی‌ها از نظر سیاسی غیرممکن میشه.

زدکش هنوز یه مأموریت ناتموم داره
داده‌های کوین‌گکو نشون میده که هر دو ارز ZEC و XMR نسبت به اندازه‌شون نوسانات بالایی دارن که نشون‌دهنده حضور سرمایه‌های حساس به سیاست‌گذاری‌هاست. داده‌های گلس‌نود هم تایید می‌کنه که جریان پول توی ارزهای حریم خصوصی بیشتر به تیتر اخبار قانونی واکنش نشون میده تا رشد ارگانیک.

نکته اصلی همینه. دیگه بحث سر منحنی پذیرشِ عمومی نیست؛ بحث سر «اجازه برای زنده موندن» هست و اینجا زدکش دستِ بالا رو داره.

البته استدلال‌های قانونی زدکش فقط زمانی جواب میده که با استفاده‌ی واقعی همراه باشه. رشد استخرهای محافظت‌شده، حجم واقعی تراکنش‌ها و ادغام با سیستم‌های سطح سازمانی باید عملی بشه؛ وگرنه روایتِ «قانون‌مند بودن» اون فرو می‌پاشه.

اما اگه قرار باشه حریم خصوصی اصلاً توی بازارهای قانون‌مند زنده بمونه، زدکش اون ارزی هست که به احتمال زیاد در سال ۲۰۲۶ اجازه عبور از در رو پیدا می‌کنه. مونرو شاید «خالص‌تر» باقی بمونه، اما زدکش شانس بیشتری داره که همچنان سر پا باشه.

لینک منبع